WE ARE FOREVER THREE

เรียนเพื่อนๆ
จากสถานการณ์ของเว็บล่าสุดของเว็บ www.vr4ever3.com นั้น ตอนนี้ไม่ได้มีใครเข้าไปใช้เลย
ล่าสุดที่มีการคอมเม้นต์ คือ เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2009 สาเหตุอาจจะเกิดจากภาระความรับผิดชอบของแต่ละคนที่มากขึ้น จนไม่มีเวลาเข้าไปใช้งาน หรืออาจจะเป็นเพราะเว็บมันใช้งานยาก (เจนบอก) หรือสาเหตุอื่นๆ

จึงอยากจะสอบถามทุกคนว่า

1. อยากจะให้มีเว็บอยู่หรือไม่ อย่างไร
2. ถ้า survery แล้ว ไม่มีคนใช้จริงๆ อาจจะเปิดช่องทางอื่น มาใช้สื่อสารดีไหม จะใช้ group ของ yahoo พอไหม หรือเปิด group ใน facebook หรืออื่นๆ

ลองเสนอกันมาหน่อยว่าอยากให้ทำอะไร เพื่อเป็นศูนย์กลางการสื่อสารระหว่างเพื่อนในห้อง

ปล. จริงก็ไม่ค่อยมีเวลาหรอก แต่ปกติจะใช้แค่ Mail, twitter และ facebook ขนาดเว็บตัวเองมียังไม่ค่อยอัพเดตเลย

ไวน์

เงียบกันจัง

พอดีวันที่ 1-10 ได้หยุดยาววววว แบบหักคอหัวหน้าไป 5555 ก็เลยไปเรียนดำน้ำที่เกาะเต่ามา

ว่ายน้ำก็ไม่แข็ง แต่หน้าด้านอยากเรียนอ่ะ ครูก็สอนไปฮาไป ตกเย็นกินเบียร์ เฮฮาดีอ่ะ

เรียน ตัวแรก Open Water จะดำได้ลึกสุด 18 เมตร จะได้ดำ 4 ไดว์ แรกๆก็เกือบตาย แต่ผอผ่านไดว์ที่ 3 ไปได้ค่อยเพลิน

พอจบไดว์ 4 หมดหลักสูตร ก็พอดีมีคนบอกปลาฉลามวาฬกำลังขึ้นก็เลย ต่อ Advance Open Water ที่จะดำได้ลึกสุด 30 เมตร กะว่าจะเจอก็เลยจ้างเค้าถ่ายวีดีโอใต้น้ำกัน แต่แห้วเพราะลงไม่ทัน มันไปก่อนแล้ว แต่ก็ได้วีดีโอมาฝากละ ลองไปดูเต็มๆที่ Hi 5 ละกัน ถ้ามะอยากดูก็ไม่เป็นไร

แต่ยังโชคดีที่วันต่อมาที่ๆไปเรียนมีฉลามวาฬขึ้นอ่ะ ช่างภาพคนเดิมจับภาพได้ ส่วนตูเองก็ได้เจอตัวจริงด้วย ใหญ่ซัก 5-6 เมตรได้ละมั้ง ตัวลายจุด สวยดี คนถ่ายเค้าใจดีแบ่งรูปมาให้ด้วย ดีจัง

http://www.hi5.com/friend/p232650212–tantena_tonaty–html

ก่อนโพสขอบ่นก่อน …โพสมา10รอบละนะ…เล่นของป่ะเนี่ย….จามาโพสรูปงานกาชาด…แต่โพสยากกกกกกกมากกกกกกก…รูปก็ดันถูกล็อคอีก ต้องรอเทพไวน์มาปลด…เทพี่จึงมีสิทธิ์โพสได้

รูปแรกพี่หม่ำ หน้าเหมือนอิชั้นป่าว กลมๆเหมือนกัน…ใส่รองเท้าเท่ห์มากกก ผ้าใบสีน้ำตาลที่ใส่เรียนกันตอนมัธยมอ่ะ…ใส่มาแบบมั่นจายยย..งี้แหละหน้าหล่อไว้ก่อน…ไม่รู้พี่หม่ำแกเหล่ไผ…สวยๆๆข้างๆมะยักมอง

รูป2 กะพี่โน่ ตัวจริงหล่อมากกกกก…หล่อจนคนถ่ายมือสั่น รูปเลยออกมาสั่นซะ….ดูดี หน้าใสกิ๊ก…

รูป3 กะพี่เอ๊กซ์ ตัวจริงก็หน้าแบบนี้ คล้ำๆๆ…แต่เฟรนด์ลี่มากก…

รูป4 กะ พี่เอ๊กซ์ น้องอาร์ต น้องอาร์ตหล่อมากกกกกกกกกกก ใสกว่าพี่โน่อีกอ่ะ…หล่อโฮก…

รูป5 กะน้องดนัย…วัยรุ่น ใสเชียว..

รูป6 ไข่เค็มไชยา มาแร้นนนนนนนนนนนนนนน…..

รูป7กะน้องโอ๋ เพชรลดา…น่ารักมากกๆๆ…

รูป8 กะ น้องท๊อฟฟี่ ลูกป๋าเทพ…จำน้องได้ป่าว

รูป9 2หนุ่มจากละครโบตั๋นกลีบสุดท้ายโมยกล้องเฮาไปถ่ายอ่ะ

รู้นะ…จาอ้าปากเม้าส์ว่าไปทำงาน หรือ ไปบร้าดาราเนี่ย…บอกว่าแว่บค่ะแว่บ…มานเหนื่อยง่ะ เลยขอมีฟามสุขเล็กๆๆน้อยๆๆหน่อยนุงน๊า…

ว่าแล้วถ้าว่างก็ไปเที่ยวงานกาชาดกันนะ…หนุกดี มีสาระ…อิอิอิ…

ใครที่ว่างๆๆหรือมีการติดต่อเพื่อนฝูงอยู่มากมาย ช่วยจัดงานในปีนี้ให้หน่อยนะครับ หลังจากที่เกริ่นนำไว้กระทู้ที่แล้ว รู้สึกว่าเสียงตอบรับจะบางเบามาก สงสัยกระผมจะอ่อนไปทางด้านการประชาสัมพันธ์ ถ้าเพื่อนๆคนใดเคยจัดงานแนวๆๆนี้ ช่วยหน่อยครับ ขอให้ไปกันสัก 20-30 คนเหมือนครั้งแรกที่จัดจะดีมากนะครับ

ป.ล.1 จะจัดไวหรือจัดช้าก็แล้วแต่นะครับ ไงกะได้ไม่ต้องยึดติดกับวันที่แจ้งไปคราวที่แล้ว

ป.ล.2 มีบางคนเสนอว่าปีที่แล้วไปภูเขามาแล้วทำไมปีนี้ไม่เปลี่ยนไปทะเลบ้างล่ะ ( T.T )

7 วันที่ฉันเหงา

“วันอาทิตย์เธอไปจากฉัน
วันจันทร์ดูเหมือนมันช่างว่างเปล่า
ฉันต้องนอนเหงาถึงวันอังคารจนเช้า
ใจมันร้าวเสียจนนอนไม่หลับ

เย็นวันพุธตั้งใจจะลืม
กลับจำข้ามคืนถึงพฤหัส
วันศุกร์ก็แล้วภาพเธอก็ยังคงชัด
วันเสาร์ความเหงาก็ยังเท่าเดิม

7 วันที่ต้องทนเหงา 7 วันยังเศร้าอย่างนี้
ไม่มีวี่แววจะหายไป 7 วันที่เธอลืมกัน
7 วันที่สิ้นเยื่อใย แต่ฉันไม่รู้เมื่อไร
วันไหนจะลืมเธอ

วันพรุ่งนี้หรือนานแค่ไหน
1 เดือนหรือข้ามไปจนเป็นปี
ต้องใช้กี่ความเหงาลบภาพเก่า
คราวนี้ไม่มีอะไรที่ค้างคา

7 วันที่ต้องทนเหงา 7 วันยังเศร้าอย่างนี้
ไม่มีวี่แววจะหายไป 7 วันที่เธอลืมกัน
7 วันที่สิ้นเยื่อใย แต่ฉันไม่รู้เมื่อไร
วันไหนจะลืมเธอ

วันอาทิตย์เธอไปจากฉัน
วันจันทร์ดูเหมือนมันช่างว่างเปล่า
ฉันต้องนอนเหงาถึงวันอังคารจนเช้า
ใจมันร้าวเสียจนนอนไม่หลับ

เย็นวันพุธตั้งใจจะลืม
กลับจำข้ามคืนถึงวันพฤหัส
วันศุกร์ก็แล้วภาพเธอก็ยังคงชัด
วันเสาร์ความเหงาก็ยังเท่าเดิม

สักวันคงลืมเธอได้ลง
สักวันเราคงเหมือนคนเก่า
ไม่เหงา ไม่ทรมาน

7 วันที่ต้องทนเหงา 7 วันยังเศร้าอย่างนี้
ไม่มีวี่แววจะหายไป 7 วันที่เธอลืมกัน
7 วันที่สิ้นเยื่อใย แต่ฉันไม่รู้เมื่อไร
วันไหนจะลืมเธอ

7 วันที่เธอลืมกัน 7 วันที่สิ้นเยื่อใย
จากนี้ต้องคอยบอกใจ
จำไว้ต้องลืมเธอ จำไว้ต้องลืมเธอ”

ก่อนอื่น ต้องขอขอบคุณ 2 ตัวแทนแห่ง vr4ever3 ที่ส่วนร่วมในวันสำคัญของอิชั้น

มะขามป้อมน้อย  หรือ เจ้าที่ร้ากกกก ผู้มีความอดทนเป็นเริ่ดในการรอรูป และ รอเราไปหา และยังมีความอึดเป็นเริ่ดในการทำพรีเซ็นต์ในส่วนของรูปภาพให้เราได้ภายใน 3 วัน ถึงขั้นอดหลับอดนอนกันทีเดียว แตร้งกริ้วมากๆๆนะจ้ะ จุ๊บๆ รักเจ้า

แม่หมอนศรี หรือ โอ๋สุดลัฟวว ผู้มีเป็นเทรนเนอร์ ประคบประหงม ฟังอิชั้นบ่น + ให้คำแนะนำดี ๆ ตลอดช่วงเวลาเกือบๆ 2 เดือนที่ผ่านมา และวันงานยังมาดูแลโต๊ะ และ เหล้า ให้อีกตะหาก ยังไม่นับรวมเรื่องของชำร่วย ชาวเวอรเจลที่เพื่อนๆได้รับไป ก้อมาจากแม่ยิ๋งโอ๋นะจ้ะ

นอกจาก 2 คนนี้แล้ว อิชั้นก้ออยากจะขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคน ทั้งที่ไปงานคอนหวัน และ งาน กทม ที่แวะมาร่วมแสดงฟามยินดีด้วยกัน เสียดายว่าพยายามเดินไปที่โต๊ะ อยากถ่ายรูปกะเพื่อนๆ แต่เจอสะกัดดาวรุ่งตลอดทาง กว่าจะไปถึง เพื่อนๆ ก้อกลับกันหมดแยร้วว แต่ว่าก้อยังมีรูปหน้างานอยู่นะจ้ะ ได้รูปแล้วจะแวะมาแปะแจก น่าจะอีกสัก 2 อาติ๊ดด

ขอบใจเพื่อนๆมากเดร้อจ้า

แล้วเจอกันทริปห้อง จุ๊บบ จุ๊บบบส์

ในการสอบถามหลายๆๆคนในเรื่องสถานที่ไปได้ข้อสรุปดังนี้

1. ต.เต้ ขอเสนอรีสอร์ทแถวนครนายก ระยะทางการเดินทางประมาณ 100 กม.

2.โอ๋ ธนิษฐา ขอเสนอ วังน้ำเขียว โคราช ระยะทางการเดินทางประมาณ 250 กม. เค้าบอกว่าที่นี่คิดสวิตเซอร์แลนด์เมืองไทย อากาศดีมากติดอันดับต้นๆๆ

ถ้าอย่างไรก็ช่วยเสนอความคิดต่อด้วยนะครับ

เพื่อนๆจ๋า…สืบเนื่องจากที่เราดูโฆษณาแม่ต้อยประกันภัยอ่ะ…เราชอบเพลงประกอบมาก..ไปเสาะหาเพลง…จนไปไปเจอที่มา กระทู้บ้านโฮมฮัก…เราเลยเกิดอยากจะไป…เพื่อนคนไหนอยากจะไปก็บอกมาเรยยนะ ไปด้วยกัน ไม่ไกลเท่าไหร่ ยโสธรรรรรรรร…เองค่ะ…กิจกรรมก็คงเอาของไปบริจาค ไปเล่นกะเด็กๆ แล้วก็แวะเที่ยวจังหวัดใกล้เคียง…การเดินทางคงรถยนต์..เพราะอาจต้องขนของไปบริจาคด้วย…สถานที่ทำบุญหรือบริจาคในประเทศไทยเองก็น่าจามีอยู่หลายที่แล้วแต่เพื่อนๆจะสะดวกไปนะคะ…แต่ถ้าใครอยากไปเที่ยวยโสธรก็เชิญเลยค่ะ..ไปด้วยกัน…

“บ้านโฮมฮัก” เป็นบ้านแห่งความรักของเด็ก ๆ นับร้อยชีวิตที่มาอาศัยพักพิงในยามที่ไม่เหลือใคร เด็กๆ ที่นี่มีทั้งเด็กกำพร้าที่ติดเชื้อเอดส์จากพ่อแม่  เด็กกำพร้าไม่ติดเชื้อแต่ถูกชุมชนผลักไสด้วยความรังเกียจ เด็กที่พ่อแม่มีปัญหาไม่สามารถเลี้ยงดูได้ เด็กที่มีปัญหายาเสพติด เด็กบางคนมาด้วยหัวใจที่แตกสลายพร้อมกับร่างกายที่บอบช้ำจากการกระทำทารุณกรรมของผู้ใหญ่  เรื่องราวของเด็กบางคนดั่งนิยายที่กรีดกระชากใจผู้ที่ได้รับรู้   

 ถ้าหากใครได้ไปสัมผัสเยี่ยมเยือน เด็กๆ ที่บ้านโฮมฮัก จะเห็นแววตาที่สดใส ร่าเริง ทุกคนจะดีใจที่มีพี่ๆ ไปเยี่ยม ยิ่งถ้าไปเล่นไปสัมผัสเด็ก ๆ เหล่านั้นด้วยจิตกุศล ด้วยความรักก็เหมือนได้ต่อเติมชีวิตอันสดใส จากเด็กที่ไม่ลุกเดิน ซึมเศร้าเหม่อลอย ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม  เมื่อเห็นผู้มาเยี่ยมเยือนจะดีใจ ลุกขึ้นมาต้อนรับ มีรอยยิ้ม เพราะนานมากแล้วที่ถูกทอดทิ้ง ไม่ค่อยมีใครไปเยี่ยมเยือน  

  “พี่ ๆ จะกลับมาหาพวกหนูกันอีกมั๊ยคะ” “พี่หนูอยากได้เสื้อสีแดงไว้ใส่  หนูจะได้ใส่ก่อนตายมั๊ยคะ”   และอีกมากมายคำพูดอันเสียดแทงหัวใจพี่ๆ ทุกคน อยากให้สังคมได้รับรู้ ก่อนจากกันโบกมือลาด้วยน้ำตา และแววตาของเด็ก ๆ ที่มองรถจนลับตาพร้อมกับความหวังว่า จะมีใครมาเยี่ยมเยือนและนึกถึงพวกเขาเหล่านั้นกันอีกบ้าง…

 เพลงประจำบ้านโฮมฮัก…ที่เด็กๆๆจะร้องให้พี่ๆที่ไปฟัง…

คุณครูสั่งให้เขียนเรียงความเรื่องแม่ฉัน
บอกให้ส่งให้ทันวันพรุ่งนี้
มันยากจังทำไม่ใหวหนูแม่ไม่มี
แล้วจะเขียนให้ดียังไง

เป็นห่วงก็ไม่รู้ ดูแลก็ไม่คุ้น
กอดแม่อุ่นจริงๆ มันจริงไหม
พร้อมหน้ากันทานอาหารเคยมีแค่ฝันไป
ไม่มีเพลงกล่อมใดไม่มี

ห่มผ้าไม่เคยอุ่นเลย กอดหมอนไม่เคยอุ่นใจ
นอนหลับไปอย่างเดียวดายทุกที
ไม่มีอะไรจะเขียนให้ครูได้อ่านพรุ่งนี้
บนหน้ากระดาษก็เลอะน้ำตา

ถ้าแม่ฟังอยู่ไม่ว่าแม่อยู่ไหน
ไม่ว่าแม่เป็นใครช่วยส่งรักกลับมา
ถ้าแม่ไม่อยู่ คิดถึงหนูหน่อยนะ
หนูขอสัญญาว่าหนูจะเป็นเด็กดี

………………….ขอบคุณค่ะ………

คิดถึงเพื่อนๆ ….กลัวเหงา…เลยขอแอบโพสรูปหลานให้ดูหน่อยละกัน…

ปุณณี่กะแม่เจนสุดสวยค่า…

ปุณณี่ไม่หนักมากค่า แค่6โลฝ่า…ในวัย3เดือน…

หนักง่ะ…ดูแขนซะก่อน ล่ำซะ…

และแล้วแขนแม่เจนก็ห้อยยยยยยย…

หนักก๊ะ…ไม่ไหวแร้ววว…แม่เจนขอนั่งละกานเด้อ…

ฝาแฝดของปุณณี่ค่า….

คุณแม่นุคตัวจริง เสียงจริง…ของปุณณี่

รูปแอบถ่ายของปุณณี่…หนูหลับหรือตื่นแม่เจนก็แยกไม่ออกนิ….

ปุณณี่ หรือ น้องปุณณ ที่แปลว่า บุญ ในวัยใกล้3เดือน อวบบบบบบบอัดดดดดดดมากกกกกกก….แว่วๆๆว่า โตขึ้นป้าจาผลักดันเข้าสู่วงการนางงาม…หมวยอินเตอร์…ปุณณี่มีแก้มที่โดดเด้งมากๆๆ คอลลาเจนแน่นเปรี๊ยะ เอานิ้วจิ้มลงไปยังไม่บุ๋มเลยอ่ะ…แน่นมั่กๆๆ…ว่างๆมาเยี่ยมปุณณี่ได้ที่บ้านคอนหวันนะค๊ะ…คิดถึง ป้าๆลุงๆ ทุกคนค่า…

ปล. รีบมีเพื่อนมาเล่นกะปุณณี่นะค๊ะ…

บ๊าย บายค่ะ จุ๊บๆๆ..^_^…

ต่อกันอีกนิด หลังจากเป็น ส.ส.( สุดสวย) ตระเวนเยี่ยมลูกชาวบ้าน เสร็จแล้วก็ไปงานแต่งงานของเพื่อนแขกซิกข์…

วัดสวยยยยยยยมั่กๆๆๆๆๆๆๆๆ…ในงานอะไรๆๆก็จาวิ้งๆๆไปหมด…

นี่เป็นภาพในวัดซิกข์…ผู้หญิง และผู้ชายต้องคลุมศีรษะ…

นั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ หน้าปะรำพิธี….

ใครจายืน เดิน นั่ง กราบ ไหว้…อิชั้นขอแช๊ะ…

กะเพื่อนสาวคนสนิท…ปล.คนนี้เป็นคุณหมอสาวโสดนะคะ…

กะคู่บ่าว-สาว…รูปมืดมั่กๆ ถ่ายไกลอ้ะ…

บุฟเฟ่ต์แบบแขกๆคร้าบบบ…อาหารอลังมากๆๆ…

นี่เรียกไรมะรู้…แต่เพื่อนสาวบอกว่า เวิ้กสุดๆๆ แป้งทอดกลมๆ เหมือกุ้ยช่าย…

อ่ำ…..ถ่ายกะเพื่อนชาย…ซึ่งต้องมีผ้าพันศีรษะเหมือนกัน…

นี่ก็ไรมะรู้…แป้งทอดกลมๆๆเหมือนหนมโดเรม่อนซัง…

วัดนี้เป็นวัดซิกข์ แถวพาหุรัด…มีสถานที่สวยงามโอ่โถงมั่ก…ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้มีโอกาสมางานแต่งงานแบบแขกๆๆ…แต่เค้าแต่งกัน3วัน 3คืน…แต่เราได้มาแค่วันเดียว..รถติดอีกต่างหาก…ใครที่จาแต่งงานแบบนี้ อย่าลืมเชิญนะ ส.ส.(สุดสวย)จะปายยยยยยยย…

jenny

มาแร้นจ้า…รูปด่วนจานร้อน…เอามาให้เพื่อนๆชมจ้า…

รูปแรก…นี่ไง โฉมหน้า คุณจิตสิริ…เจ้าของตำนาน จิต เจน บิ๋ม …จิต อ้อ บิ๋ม…ใครก็ได้ แต่ต้องมี จิตและบิ๋ม…สูตรสำเร็จคำผวน..

.

รูป 2 …รวมหมู่สาวโสดดดดดดด….

.

รูป 3 …คู่หูดูโอ้…น่ารักเชียวน๊า…

.

รูป 4 …ณวัน : เด๋วดูฝีมือนะยะ เด๋วเดี๊ยนจาไปชิงดอกไม้มาให้ได้….

           จิต    : สู้ๆๆนะเธอ

           ปุ้ย    : ไหนๆๆ ดอกไม้อยู่ไหน อยากไป…อิอิ แต่มะไปดีฝ่า เด๋วอูว่าเอา

.

รูป 5 …หน้าม้าสาว 2คนกะลังลงสนามแข่งแย่งชิงดอกไม้ละ…

          ณวัน : สู้ตายฮ่ะ เดี้ยงก็สู้ฮ่ะ

          เจนนี่ : ขอแต่งรอบ2ได้มั๊ยฮะ

.

รูป 6 …เจ้าสาวประกาศออกไมค์เตือนว่า รู้สึกสนามแข่งนี้จามีสาวมะโสดแปลกปลอมเข้ามาด้วยนะคะ ทุกคนโปรดระวัง…

.

รูป 7 …ดอกไม้ลอยอยู่กลางอากาศ สุดจะเอื้อมจริงๆ…ป๋าทิตย์ยังถ่ายมาได้ทัน…เจ๋งงงง…

.

รูป 8 …โฉมหลังคนรับช่อดอกไม้ได้…ดูตัวซะก่อน

.

รูป 9 …ณวัน : ดูซะ ก็แขนชั้นเป็นงี้อ่ะ มะงั้นนะ เสร็จตูละ…ชิส์

.

รูป 10 … สองสาวโสดดดดด…

.

รูป 11 …รูปหมู่ค่ะ …เจ้าบ่าวหล่อเชียว เจ้าสาวสวยสุด..ฮิ้วววววว

.

รูป 12…ขอประกบเจ้าสาวคนดังค่ะ…ซีทรูนาเฟร้ยยย…ให้รู้ซะมั่งไผเป็นไผ

.

รูป 13 ..คืนนี้ชั้นจาเบิ้ลลล 3…ดูหน้าเพื่อนสาวดิ่ แต่ละคนยิ้มกริ่มมม…ต่างคิดในใจ เอาจริงดิ่…

.

รูป 14.. เจ้าสาว : โอยย เหนื่อยฟ่ะ…คืนนี้จาไหวมะเนี่ย…

            นลินี     : แก เบาๆๆ…ต้องสู้ดิ่ อย่ายอมแพ้…

.

รูป 15 … เจ้าสาว : โอเค งั้นคืนนี้ เบิ้ล4 เลยเป็นไง…

             นลินี     :  เอ่อ แล้วมานจาไหวมะเนี่ยโปรดติดตามตอนต่อไป….

.

รูป 16 …เพื่อนสาวๆต่างทำหน้าไม่เชื่อถือ เบิ้ล 4 เนี่ย…เจ้าสาวจาไหวเร้อ…

            ปุ้ย : ตูมะเชื่อเด็ด

            ณวัน : เฮ้ยย แกจาไหวเร้อฟะ

            นลิน : โอเค จายอมเชื่อดูสักครั้ง

            จิต    : เขิลลล พูดไรกันอ่ะ

.

รูป 17 …อ่ะน่านนน ดูถูกเจ้าสาวเหรอยะ งั้นคอยดูคืนนี้…ไม่ เบิ้ล4 อย่ามาเรียกชั้นยู่ยี่…คอยดู๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

           ปุ้ย นลินี : คืนนี้จาเกาะติดขอบเตียง เอ้ยย ขอบจอค่ะ…

.

รูป 18 …สามสาวงามห้อง3…

.

รูป 19 ..คู่หล่อคู่สวยอีกคู่…จารอข่าวดีนะคะ…

.

รูป 20…ดูกันจะๆๆ โคลสอัพเจ้าสาวแสนสวยกะ กะละมัง…

.

รูป 21…รูปหมู่ก่อนกลับหน้างาน ดอกไม้สวยมากกกกกกก

.

รูปสุดท้าย…ยินดี ปรีดา ปราโมทย์ สุขีสโมสร นะจ๊ะ โอ๋&เป้ บ๊ายบายจ้า….

Happy New Year Wish 

My Happy New Year wish for you
Is for your best year yet,
A year where life is peaceful,
And what you want, you get. 

A year in which you cherish
The past year’s memories,
And live your life each new day
Full of bright expectancies. 

I wish for you a holiday
With happiness galore;
And when it’s done, I wish you
Happy New Year, and many more. 

By Joanna Fuchs